Eksperyment na ludzkości? Trzy schematy kontroli

Ktoś stworzył ten diagram i naprawdę zasługuje on na to, żeby przeczytać go powoli.

Trzy z najbardziej niepokojących eksperymentów psychologicznych w nowoczesnej historii zestawione w diagramie Venna, z polityką COVID umieszczoną dokładnie w ich punkcie przecięcia.

Nie mylili się.

Większość ludzi zna eksperyment Milgrama. Zwykli ludzie podawali to, co uważali za śmiertelne wstrząsy elektryczne obcym osobom, ponieważ autorytet w białym fartuchu kazał im kontynuować. Pisaliśmy o tym. COVID odtworzył to na skalę planetarną — lekarze, sąsiedzi, pracodawcy, członkowie rodzin egzekwowali nakazy z gorliwością, która nie miała nic wspólnego z nauką, a wszystko z posłuszeństwem wobec instytucji.

Ale pozostałe dwa są równie ważne i znacznie rzadziej omawiane.

Eksperyment konformizmu Ascha pokazał coś jeszcze bardziej fundamentalnego. Solomon Asch wykazał w latach pięćdziesiątych, że znacząca większość ludzi zaprzeczy dowodom własnych oczu i poda odpowiedź, o której wie, że jest błędna, tylko dlatego, że wszyscy inni w pomieszczeniu podają tę samą odpowiedź. Nie dlatego, że byli zastraszani. Nie dlatego, że im płacono. Dlatego, że presja społeczna grupy była wystarczająca, aby nadpisać bezpośrednie doświadczenie zmysłowe.

To właśnie osiągnięto poprzez maskowanie zdrowej populacji, odwoływanie świąt i wymaganie, aby ludzie traktowali swoich sąsiadów jako zagrożenie biologiczne. Nie chodziło o te konkretne działania. Chodziło o wytrenowanie całej populacji, aby ignorowała własną percepcję i podporządkowywała się konsensusowi grupy — niezależnie od tego, jak absurdalny się on stawał.

A potem eksperyment więzienny Stanforda.

Badanie z tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego pierwszego roku autorstwa Philip Zimbardo, które przerwano wcześniej, ponieważ tak szybko wymknęło się spod kontroli, pokazało, że zwykli ludzie przypisani do ról władzy nad innymi zwykłymi ludźmi, w ciągu kilku dni zaczynają nadużywać tej władzy w sposób, który wcześniej uznaliby za nie do pomyślenia. Strażnicy stali się okrutni nie dlatego, że byli okrutnymi ludźmi, ale dlatego, że struktura dała im na to przyzwolenie, a instytucja ich wspierała.

Obserwowaliśmy to w czasie rzeczywistym.

Kontrolerzy COVID. Funkcjonariusze graniczni zawracający rodziny. Administratorzy szpitali zabraniający odwiedzin umierającym pacjentom. Nauczyciele zgłaszający rodziców. Sąsiedzi wzywający policję na dzieci bawiące się w parkach. Działy HR z satysfakcją przeprowadzające zwolnienia osób niezaszczepionych. Zwykli ludzie, którym dano rolę i „mundur” aprobaty instytucjonalnej, odkrywali w sobie zdolność do okrucieństwa, której ich wersje sprzed dwa tysiące dwudziestego roku by nie rozpoznały.

Teraz zejdźmy głębiej.

Bo instytucja w centrum tego wszystkiego, ta, która łączy te wątki przez dekady, nie jest przypadkiem historii.

Stanford University znajduje się na styku scentralizowanej medycyny, badań wojskowych i architektury nadzoru budowanej wokół ludzkiej uwagi i zachowania przez większą część ostatniego stulecia. Stanford Research Institute. Powiązania z MKUltra — programem kontroli umysłu CIA, który trwał od wczesnych lat pięćdziesiątych i obejmował wszystko, od eksperymentów z meksykańską meskaliną po wykorzystywanie LSD na nieświadomych uczestnikach, nadzorowane przez osoby swobodnie poruszające się między wywiadem wojskowym a środowiskiem medycznym.

Od generała Leslie Groves, który nadzorował Projekt Manhattan i celowe ukrywanie danych o wpływie promieniowania na zdrowie, po Sidney Gottlieb, chemika CIA kierującego najbardziej ekstremalnymi programami MKUltra.

To nie jest teoria spiskowa. To ciągłość instytucjonalna.

Te same sieci.
Te same źródła finansowania.
Ta sama gotowość do wykorzystywania ludzi jako obiektów eksperymentów — w służbie władzy ukrytej pod maską nauki.

https://mystery-network.com/blog/cern-brama-inne-wymiary

https://mystery-network.com/blog/szczepionka-pfizer-kontrowersje-wokol-badan

Inicjatywa Zdrowia Mózgu z dwa tysiące trzynastego roku.

Działania administracji Barack Obama związane z rozwojem infrastruktury LED, rozpoczęte około dwa tysiące ósmego roku — celowa, sterowana politycznie wymiana pełnospektralnego oświetlenia żarowego na technologię LED z dominacją światła niebieskiego w szkołach, szpitalach, biurach i przestrzeniach publicznych.

Prace Robert O. Becker nad polami elektromagnetycznymi i systemami biologicznymi, które zostały wyciszone — prace, które mogły dać ludziom narzędzia do ochrony przed dokładnie takim zaburzeniem neurologicznym i hormonalnym, jakie miało wynikać z nowego środowiska świetlnego.

Wyciszone.

Ponieważ społeczeństwo, które potrafi się chronić, jest nieopłacalne i trudne do kontrolowania.

To jest model medycyny Rockefellerów w jego pełnej formie. Nie tylko kartel farmaceutyczny, który przejął edukację medyczną w tysiąc dziewięćset dziesiątym roku poprzez raport Flexnera.

Ale cała zintegrowana architektura — zależność od farmaceutyków, manipulacja środowiskiem elektromagnetycznym, badania nad warunkowaniem psychologicznym, infrastruktura nadzoru oraz celowe tłumienie każdego zdecentralizowanego, naturalnego podejścia do zdrowia opartego na świetle i częstotliwości, które mogłoby uczynić ten system zbędnym.

COVID nie pojawił się w tym systemie przypadkowo.

To był moment, w którym system pokazał się w całości.

Milgram.
Asch.
Stanford.

Posłuszeństwo wobec autorytetu.
Konformizm ponad percepcją.
Okrucieństwo umożliwione przez rolę instytucjonalną.

Wszystkie trzy. Jednocześnie. Na skalę globalną.

Z dekadami przygotowań w tle.

A większość ludzi wciąż myśli, że chodziło tylko o wirusa.